Δε μένω...

στο πριν, στο μετά, 

στο παντού, στο πουθενά,

σε σχέσεις, υποσχέσεις, 

προσωπικές αντιπαραθέσεις, 

σε όνειρα δικά μας, 

των άλλων, των μεγάλων, 

σε πρόσωπα χαμόγελα, 

σε λύπες λεωφόρους, 

χωρίς όρια και όρους

πέρα μακριά,

και όλα αυτά...

Τώρα που φεύγεις...

photo by flickr

T_I_M_E

Η μεγαλύτερη 

α   π   ό   σ   τ   α   σ   η 

είναι ο 

χ

ρ

ό

ν

ο

  ς. 

photo by flickr

ο θεριστής

"Βλέπω στο θεριστή το

 πρόσωπο του θανάτου, με

την έννοια ότι η ανθρωπότητα

 θα μπορούσε να αποτελεί

 το σιτάρι που δρέπει. 

Μα δεν υπάρχει θλίψη σε αυτό το θάνατο. 

Λαμβάνει χώρα μέρα μεσημέρι, με τις 

ακτίνες του ήλιου να πλημμυρίζουν 

τα πάντα μέσα σε ένα 

φως από ατόφιο 

χρυσάφι."  

Vincent Van Gogh

Sweet disposition

is the feeling 

when everything seems

centred,

when everything seems 

possible,

when finally a little nothing

turns to a huge everything

photo by flickr

Beggars and choosers

"So you scream from behind your door
Say what's mine is mine and not yours
I may have too much but I'll take my chances
'Cause God's stopped keeping score"

photo by flickr

S o (u) l a r i s

Η βαρύτητα των ψυχών, των αναμνήσεων,

 των καταστάσεων, των γεγονότων,

των εικόνων, των αγγιγμάτων, 

των βλεμμάτων,  των 

πνευμάτων,  των

νευμάτων, σε 

τραβά

κ

ά

τ

ω

Ψυχολαμπίδες

Αυτό το κρύο του χειμώνα. Λίγο πιο μετά από τη δύση. 

Την ώρα που υπέροχα ψυχρά αγγίγματα βάφουν μπλε 

τις ζωές μας.

Μέσα σε αυτή την ισορροπία, χρώματος και ψύχους,

 ανάβουν οι ψυχές μας. 

Ανύπαρκτοι σε μέγεθος ήλιοι,

τεράστιοι όμως σε πυκνότητα, 

μπαίνουν σε τροχιές νοσταλγικές.

Κι εκεί συναντούμε σύμπαντα ψυχές από το παρελθόν, 

βρίσκουμε ξανά εκείνα που χάθηκαν, που λησμονήθηκαν.

Για λίγο μόνο. Φωτιές ψυχές σε χειμωνιάτικο φόντο.

Για λίγο μόνο. Για λίγο.