Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009


Ψυχολαμπίδες



Αυτό το κρύο του χειμώνα. Λίγο πιο μετά από τη δύση. 
Την ώρα που υπέροχα ψυχρά αγγίγματα βάφουν μπλε 
τις ζωές μας.
Μέσα σε αυτή την ισορροπία, χρώματος και ψύχους,
 ανάβουν οι ψυχές μας. 
Ανύπαρκτοι σε μέγεθος ήλιοι,
τεράστιοι όμως σε πυκνότητα, 
μπαίνουν σε τροχιές νοσταλγικές.
Κι εκεί συναντούμε σύμπαντα ψυχές από το παρελθόν, 
βρίσκουμε ξανά εκείνα που χάθηκαν, που λησμονήθηκαν.
Για λίγο μόνο. Φωτιές ψυχές σε χειμωνιάτικο φόντο.
Για λίγο μόνο. Για λίγο. 



3 σχόλια:

  1. Για λίγο μόνο....και γιαυτό το λίγο περιμένουμε χρόνια και αιώνες και ζωές ολάκερες ....


    Αναστασία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @σταλαγματιά

    Όπως το είπες. Ζωές ολόκληρες. Αξίζει όμως να περιμένεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να περιμένεις?
    Ζωές ολόκληρες?
    Η βαρύτητα σε βυθίζει.
    Και ύστερα κλείνει τις διαφυγές.
    Όχι . Χρειαζομαι οξυγόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή