Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

ΣκοτΆδη







Το σκοτεινό, πυκνό, κενό ανάμεσά τους
είναι τώρα μια πόρτα που σφράγισε απ' έξω όλο το
φως.
Όταν πεθάνει ο υπερκαινοφανής έρωτας,
μετατρέπεται σε αντιύλη.









21 σχόλια:

  1. Θα συμφωνήσω με τις λέξεις σου.
    Και μου αρεσε ιδιαιτερα το "σκοτεινή ροή"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Μαρία Νικολάου

    Σε ευχαριστώ πολύ που πέρασες από εδώ. Κι εμένα μου άρεσαν πολύ οι "Μετεωρίσεις Αισθήσεων".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι φορές που το σκοτάδι γίνεται ο μόνος φίλος…
    Εκεί ν΄ακουμπήσεις τα δάκρυα και τα χαμένα όνειρα….
    Εκεί ν΄ακουμπήσεις την ελπίδα που τρεμοπαίζει σαν φλόγα λίγο πριν την σβήσει ο αέρας…
    Εκεί που φωνάζεις δυνατά τα «θέλω» σου κι ας ξέρεις πως κανείς δεν θα τ ακούσει ….

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Αναστασία

    Μερικές φορές μοιάζει πραγματικά ο μόνος φίλος. Κρυμμένος εκεί, όπου κανείς δεν μπορεί να δει. Φανερός μόνο για εκείνους που μπορούν να αισθανθούν. Σε ευχαριστώ που πέρασες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μου άρεσε, θα ξανάρθω για να καταλάβω και περισσότερα..
    καλωσόρισες στην γειτονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλώς ήρθες σκοτεινή ροή. Κρίμα που σε υποδέχθηκα σε μελαγχολική ατμόσφαιρα.. Κρίμα. ¨ηθελα να είμαι ένα χαρούμενο fractal αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα..να επαναλαμβάνομαι ανεμπόδιστα. Αυτό βέβαια αφορά μόνο στις συνθήκες της ατμοσφαιρας γύρω από τη Γη. Όταν τις διαπεράσω δεν υπάρχει πρόβλημα.. Το χάος και η τάξη του μου ανήκουν...Για σένα μπορεί να αφήσω κάποιο περιθώριο....Νοιώθω σάμπως να συγγενεύουμε λιγάκι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το fractal είμαι. Αλλά η ταυτότητά μου γράφει "τρεχαντήρι τρεχαντηράκι"

    http://www.youtube.com/watch?v=gkNg9_tmies

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. όλα είναι μια ροή...

    πότε σκοτεινή, πότε φωτεινή. μα υπάρχουν μονοπάτια που δείχνουν δρόμους. και βροχές που ζαλίζουν οράματα. και σκέψεις που σε ταξιδεύουν...

    ...σε ταξίδια άγνωστα...

    φιλιά βρόχινα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ anepidoti

    Χαίρομαι που σου άρεσε εδώ και πολύ περισσότερο που μπήκες στον κόπο να με επισκεφτείς. Θα τα λέμε πιο συχνά από εδώ και πέρα. Είμαι άλλωστε πολύ νέος(blogger)ακόμα και φυσικά θα χρειαστώ βοήθεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ trexantiri

    Οι μελαγχολικές ατμόσφαιρες είναι στη φύση μου οπότε δεν υπάρχει λόγος να μιλάμε για «κρίμα». Κι εγώ ασφυκτιώ λιγάκι μέσα στην ατμόσφαιρα της γης (οξύμωρο) οπότε ναι, ίσως, και να συγγενεύουμε λιγάκι. Θα χαρώ πολύ να τα πούμε πάλι.

    Υ.Γ. Λυπάμαι ειλικρινά για την απώλεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ fractal

    Ευχαριστώ επίσης για το video. Εξαίσια μουσική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ Νεράιδα της βροχής

    Αυτά τα ταξίδια κυνηγώ, που οδηγούν στο πιο άγνωστο πέρα. Μακριά. Και μια βροχή να μου χτυπάει την πλάτη, παλιά γνωστή, για να μην νιώθω μόνος.
    Έχεις δίκιο. Όλα είναι μια ροή. Μια αέναη ροή...

    Σ' ευχαριστώ που πέρασες από τα μέρη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Είπα να περιπλανηθώ λίγο στα σκοτεινά..και ο δρόμος με έφερε κάπου κοντά. Έτσι είπα "ας περάσω από την σκοτεινή ροή" να της πω μιά καλημέρα..
    Η η συμπερασματική λογική, που βέβαια δεν είναι μόνο προνόμιο των ανθρώπων, αλλά και των fractals, μου υπαγόρευσε το μύθο των μουλαριών του Θαλή.. : Πως όπως τα μουλάρια που ήταν φορτωμένα με αλάτι, ελάφρυναν το φορτίο τους περνώντας μέσα από ένα ποτάμι, έτσι και ένα fractal θα μπορούσε να ελαφρύνει το φορτίο του περνώντας μέσα από το ποτάμι της σκοτεινής ροής.. Όταν θελήσεις να βγείς από την ατμόσφαιρα της Γης σφύρα. Μπορεί να τύχει να είμαι κάπου εκεί κοντά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ fractal

    Αν η δύναμη της σκοτεινής ροής μπορεί να ελαφρύνει το φορτίο, να περνάς από εδώ όποτε και για όσο θες. Μερικές φορές θέλουμε απλά να αφεθούμε λίγο και να ταξιδέψουμε με ένα άλλο «ρεύμα», να μας μεταφέρει σύμφωνα με τη δική του βούληση, όπου εκείνο νομίζει.
    Τώρα, όσον αφορά εμένα, ΝΑΙ: Θέλω να βγω από την ατμόσφαιρα της γης οπότε «σου σφυρίζω, για να 'ρθεις σου σφυρίζω...»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Τα υλικά όμως που θα εκτηναχθούν από αυτη την έκρηξη θα αποτελέσουν δομικά στοιχεία για κάτι νέο το ίδιο η ακόμα ποιό θαυμαστό
    Καλησπέρα. Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
    Καλός βρεθήκαμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ Alexis B

    Καλώς βρεθήκαμε λοιπόν. Ελπίζω από εδώ και στο εξής να τα λέμε συχνότερα. Όσον αφορά στο σχόλιό σου με τα υλικά συμπληρώνω το εξής: όλα έχουν να κάνουν με την ενέργεια και αυτή δεν χάνεται ποτέ. Απλά αλλάζει συνεχώς μορφές και καταστάσεις. Πάντα κάτι νέο λοιπόν...

    Σε ευχαριστώ που πέρασες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. και ο χρονος ματωσε στο ακουσμα σου..

    καλως σε βρηκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @skouliki

    Ευχαριστώ πολύ πέρασες. Καλώς βρεθήκαμε. Σε παραπέμπω στην Elizabeth Jennings και το εκπληκτικό ποίημά της “Absence” και περιμένω εντυπώσεις.

    Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καλησπέρα ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΡΟΗ. Πέρναγα από τη γειονιά σου και μπήκα να πω μια καλησπέρα..Από ότι βλέπω έχεις αρκετή παρέα και εκλεκτή θα έλεγα..Πάω και γω κατά τα γνωστά μονοπάτια..Η νύχτα έχει πολλά αστέρια..Κάποιο από όλα θα μου κλείσει το μάτι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @fractal

    Επισκέψεις και καλησπέρες πάντα ευπρόσδεκτες. Σε ευχαριστώ που πέρασες πάλι. Έχεις δίκιο. Η παρέα είναι εκλεκτή και αρκετή αν αναλογιστεί κανείς το σκοτάδι που επικρατεί στο blog αυτό.

    Υ.Γ. Αν δεν είχε και η νύχτα τα αστέρια, θα είχαμε χάσει όλοι το δρόμο μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Τι έγινες? Μας άφησες στην αγωνία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή